Ertelediklerimiz

Hani hep deriz ya 'zamanı değil' diye... ama bilseydik sonrası yok.... durup beklerrmiydik rüzgarın alt ettiği yaprak misali dağılan hayallerimizin paramparça oluşunu,yada kıvranıp durmak çare değil deseydik kendimize pişmanlığın ne olduğunu bilebilirmiydik hissetmeden...
   Tıpkı rüzgarın sesi gibi uğultuyla uyanırmıydık sabahları....
Yada bilseydik bizi biz yap-a-mayan şeylerin hep bir bekleyişin sonucu olduğunu... bir saniye daha durup düşünürmüydük keşkelerimizi , yalın ayak yola koyulan küçük bir çocuk kadar neşeli olamayabiliriz belki ama beklettiğimiz şey ya gerçekten benliğimizse ... ? O zamanda vazgeçebilirmiydik erteleyişlerimizden ?